Na alle onderzoekjes en ervarigen op had gebied van de zintuigen, een powerpoint presentatie met mijn conclusies en het concept voor de zeepwinkel
Afgelopen vrijdag hadden we de opdracht om te ervaren hoe het is om blind of doof door de stad te lopen. We liepen in tweetallen, de 1 geblindoekt, de ander met oordoppen in. De route was van school, naar de Willemsbrug, naar Centraal station en dan naar Dudok.
Het lopen met de blindoek op was in het begin heel vreemd, je gaat je voeten heel hoog optillen zodat je niet struikelt. Ook heb je de hele tijd het idee dat je bijna ergens tegen op botst. Fietsers die voorbij kwamen leken rakelings langs je heen te gaan. Want wanneer je niks ziet hoor je op de een of andere manier veel beter.
Met de oordoppen in en de ‘blinde’ begeleiden, was een stuk eenvoudiger, want je hoort toch nog wel redelijk, alleen alles wat meer gedempt. Je hoort auto’s en fietsers wel pas erg laat aankomen, gelukkig waarschuwde Paulien me als iets hoorde aankomen!
Op internet zag ik dat in Nijmegen een is museum ‘Het Muzieum’ waar je kan ervaren hoe het is om niet te zien. Je kan een route maken in het donker, allerlei dingen voelen zonder te mogen kijken en zelf in het donker eten en drinken. Intressant om binnenkort eens naar toe te gaan…
Een tijdje terug had ik voor mn verjaardag cadeaubonnen gehad van de Douglas, maar nog steeds geen tijd gehad om er iets voor uit te zoeken of gewoon vergeten mee te nemen! Eindelijk had ik ze wel een keer bij terwijl ik in het winkelcentrum was, dus tijd voor uit zoeken van een lekker geurtje! Ik wilde eens wat nieuws proberen, i.p.v. weer eentje te kopen die ik wel eens had gehad. Nou dat valt nog niet mee, de geur blijft op de een of andere manier in je neus zitten en na een stuk of 6 geurtjes ruik je alles door elkaar. Heb dus toch maar weer een geurtje gekocht waarvan ik weet dat die lekker ruikt omdat ik die al eerder heb gehad. Toen ik weer buiten stond vond ik de geur van parfums die in mn neus zaten, eigenlijk nog het lekkerst ruiken, maarja die bestaat niet. Als die nou konden maken….
De Deense merkengoeroe Martin Linstrom vind dat er meer zintuigelijke ervaringen in merkbeleving zouden moeten zijn.
Hij was in Nederland voor het Trendbox jubileumcongres, hij is op een middag in de Kalverstraat om te kijken hoe het zit met de zintuiglijkheid van de Nederlandse en internationale retailers.
Volgens heb kon het hier en daar wel wat beter. De okselgeur in de Orange shop bijvoorbeeld, dat kan echt niet! Ook vond hij de temperatuur voor het winkelend publiek veel te hoog en de geluidinstalatie vond hij ook maar slecht. Over de kleding van het personeel, de displays en de goudvissen in het aquarium was hij wel tevreden.
Ook is hij De tuinen even binnen gelopen, maar ook daar vond hij dat het niet goed zat. Hij rook kunstmatige kaarsengeuren, kon geen losse thee ruiken en proeven en de stijl van de muziek paste niet bij de winkel. De muziek werd ook nog een overschreeuwt dooor een kassa waar veel herrie uit kwam.
Hji vond dus dat er zeker wat verbeterd kan worden om de zintuigen op de juiste manier te prikkelen tijdens het shoppen!
Vandaag hebben we tijdens de les wat proefjes gedaan om te onderzoeken of je met je handen kunt zien. Maarten Wijntjes, een wetenschapper heeft hier uitgebreid onderzoek naar gedaan.
We kregen een powerpoint presentatie te zien, hierbij zat ook een filmpje van een test. Een jongen kreeg vanaf achteren voorwerpen naar zijn hoofd gegooid en moest dan raden door met zijn hoofd te voelen wat het voorwerp was. Dit was erg lastig, hij had er maar een paar goed, zoals een boek en een teddybeer.
Een proefje dat we zelf moesten doen, was voorwerpen proberen te herkennen door te voelen. Met je ogen dicht kreeg je een voorwerp in handen, door de voelen moest je raden wat het was. Dagelijkse dingen zoals een sleutel was makkelijk te herkennen, maar een schroef bijvoorbeeld een stuk lastiger. Dit voel je natuurlijk ook niet dagelijks in je handen.
Het 2e proefje leek een beetje op braille lezen. Op een vel papier was op een hele simpele manier met dikke inkt een voorwerp getekend. Dit voorwerp moest je proberen te ´zien´ door het te voelen, je ogen hield je dicht. Wanneer je het na een tijdje voelen nog niet wist mocht je het tekenenen, dan zie je soms duidelijker wat het is als direct uit je hoofd. Sommige dingen waren erg lastig te ontdekken, zoals een gloeitlamp. De envelop was bijvoorbeeld weer heel makkelijk.
Je voelt eigenlijk iedere keer en probeert dan voor je te halen wat het is. Als je iets in handen krijgt wat je niet kent, wat je nog nooit eerder hebt gezien zal je het waarschijnlijk nooit raden. Ik denk dat je ook niet kunt zien met je handen, wat je nooit hebt gezien.
Voor plattelands mensen die heimwee hebben wanneer zij in de stad zijn is er nu de oplossing. De geur van het boerenleven opgevangen in een flesje. Gewoon een flesje meenemen met de geur van het platteland, af en toe even sniffen en het gevoel van thuis heb je toch een beetje bij.
Sommige mensen hebben echt idee dat zij een heel goede muzieksmaak hebben en laten dit ook echt luid en duidelijk horen. Daar zit je dan in de trein, nog vroeg in de morgen, je probeert een beetje wakker te worden met een krantje of met wat staren naar buiten. Maar nee hoor dat lukt je nog geen 5 seconden, want een bankje verderop zit weer zo een asociaal type, dat zijn muziek zo geweldig vind dat degene t er zelf voor over heeft om er doof van te worden. Zo een mp3 speler staat zo hard dat je zelf bijna zou mee kunnen zingen. Maar dat doe je natuurlijk niet want het altijd precies de muzieksoort waar jij niet van houdt. Of nog erger, het volume staat op een manier waardoor je alleen een achtergrond muziekje hoort, een soort van tsjj tsss tsjj te tsjj. Om mn dag maar niet te laten verpesten zet ik dan maar zelf een leuk muziekje op en probeer het volume dan zelf natuurlijk ook niet te hard te zetten.
Vorige week vrijdag hebben we tijdens de les in tweetallen een proefje met eten gedaan. 6 verschillende gepureerde supstanties moest je in een bekertje doen. Nummer 1 was geblindoekt en hield de neus dicht, nummer 2 gaf nummer 1 een hapje van het eten. Eerst moest je het in je mond nemen en daarna kauwen en proeven, daarna mocht je pas weer ruiken.
Het is heel erg vreemd om iets op te eten waarvan je geen idee hebt wat het is. Je voelt een vreemde smurrie en doordat je neus dicht zit proef je niks. Pas als je gekauwd hebt en daarna weer kunt ruiken is het nog lastig om te raden wat de smurrie nou precies was. Maar aan de structuur kan je ook wel heel wat voelen. Bijvoorbeeld bij de aardappelpuree en de appelmoes. De mango was lastig te raden, maar de joghurt, banaan en de wortel vrij makkelijk. Toch vind ik dat je met je ogen dicht wel veel bewuster eet en proeft.
