We hebben nog eens nagedacht over het ticket dat uit de automaat komt, dat het betalingsbewijs is. Pauline heeft het ticket vormgegeven en ik heb in photoshop het scherm gemaakt zoals deze er daatwerkelijk uit zou komen te zien. Paulien heeft de automaat vormgegeven in photoshop. In de powerpoint die sanne gemaakt heeft kun je alles bekijken en lezen. Deze zet ik er de volgende keer op.
We hebben bedacht dat de zeep niet uit de automaat komt en ook niet naar iemands huis wordt verzonden, maar men kan bij het ticketautomaat de plaats van bestemming invoeren. Dus wanneer iemand vanaf schiphol naar Spanje vliegt kan men bij aankomst de zeep meteen al op de deurmat aantreffen.
We hebben nog eens nagedacht over hoe de zeep wordt verkocht. Het gaat niet meer via een sms. Wanneer iemand de beleving in de cocon als prettig heeft ervaren (wat tevens een bestemming is in de wereld zoals: tropisch oerwoud, ijsland gebergte, canadees bos en caribische zee) kan men bij een ticket automaat die vlakbij de cocons staat een zeep bestellen. Men krijgt dan een ticket als betalingsbewijs.
We kwamen natuurlijk niet direct op het idee om de zeep te laten ervaren in coconnen. We zaten eerst na te denken over een soort natuurlijk tuin in een ruimte midden in de stad. Waar een tuin was nagebootst en er allerlei dingen waren om te beleven. Zoals water op de vloer en een relax stoel. Vanuit de relax stoel zijn we op de cocons gekomen. En uiteindelijk hebben we besloten deze op schiphol te hangen.
Na alle zintuigelijke ervaringen en de powerpoint presentatie, is de zeepwinkel aan de beurt. Samen met Sanne, Paulien en Pauline hebben ik een concept bedacht voor de zeepwinkel waar geen zeep verkocht wordt, maar wel de beleving van de soorten zeep aanwezig is.
Wij hadden het plan, om ralaxcoconnen in de See by Fly hal op schiphol te hangen. Hierin kan je relaxt zitten en de zeep beleven door geur, beeld en geluid. Wanneer je de cocon aan de buitenkant aanraakt krijg je te zien welke zeepsoort je gaat beleven. Wanneer je beleving prettig was kan je de zeep bestellen door een foto van de cocon te maken en deze te smsen.
Gistermiddag had ik geen les, dus ben ik met een paar klasgenootjes naar het strand geweest. Het zonnetje voelde heerlijk warm op je huid, gelukkig kwam er af en toe een wolkje voor de zon, zodat je even kon afkoelen. De zee zorgde ook wel voor verkoeling, aangezien het water maar 15 graden was. Je moest hiervoor wel eerst over schuim en algen heen springen, wilde je dat vieze stinkende spul niet op je voeten hebben.
Rond een uur of 5 was het weer tijd om naar huis te gaan. Zo heerlijk als het in t zonnetje was, zo vies was het in de overvolle tram naar het station. We stonden lekker opgepropt, allemaal plakkerige en zwetende lichamen van de warmte. Het leek alsof er geen deoderant bestond, om nog maar niet te spreken over de tandpasta.
Een voorproefje van de zomer, zo een heerlijke warme dag. Lekker zonnen in een ligstoel met je ogen dicht. Je voelt de warmte op je huid, af en toe een koel briesje zodat je het uit houdt in het zonnetje. Als je zo ligt met je ogen dicht en ruikt, dan ruik je de warmte, de zon, de beginnende zomer…
Na alle onderzoekjes en ervarigen op had gebied van de zintuigen, een powerpoint presentatie met mijn conclusies en het concept voor de zeepwinkel
Afgelopen vrijdag hadden we de opdracht om te ervaren hoe het is om blind of doof door de stad te lopen. We liepen in tweetallen, de 1 geblindoekt, de ander met oordoppen in. De route was van school, naar de Willemsbrug, naar Centraal station en dan naar Dudok.
Het lopen met de blindoek op was in het begin heel vreemd, je gaat je voeten heel hoog optillen zodat je niet struikelt. Ook heb je de hele tijd het idee dat je bijna ergens tegen op botst. Fietsers die voorbij kwamen leken rakelings langs je heen te gaan. Want wanneer je niks ziet hoor je op de een of andere manier veel beter.
Met de oordoppen in en de ‘blinde’ begeleiden, was een stuk eenvoudiger, want je hoort toch nog wel redelijk, alleen alles wat meer gedempt. Je hoort auto’s en fietsers wel pas erg laat aankomen, gelukkig waarschuwde Paulien me als iets hoorde aankomen!
Op internet zag ik dat in Nijmegen een is museum ‘Het Muzieum’ waar je kan ervaren hoe het is om niet te zien. Je kan een route maken in het donker, allerlei dingen voelen zonder te mogen kijken en zelf in het donker eten en drinken. Intressant om binnenkort eens naar toe te gaan…
